Nusret Abi’ye veda…

 

Yeni Şafak’ın bugünkü nüshasındaki haber

Seneler önce bizim Hakkı (resimdeki sarı gömlekli olan kişi) tanıştırmıştı, İLESAM’ın bahçesinde Nusret Abi‘yle. Neler konuşmuştuk, neler konuşulmuştu şimdi tam hatırlayamıyorum. ‘Necip Fazıl’ın yaşayan en sadık talebelerinden biri’ denilmişti galiba.
Sonraki yıllarda birkaç defa daha aynı mekanlarda gene bizim Hakkı’nın da bulunduğu sırada konuşmalar olmuştu. Bu yıl tatilin bir kısmını geçireceğim İstanbul’da artık bizim gezdiğimiz mekanlardaki insanları fotoğraflamayı düşünürken, Nusret Abi de aramızdan ayrıldı. Farklı bir insandı. Genelde tek başına oturduğunu, mutlaka elinde bir kitap bulunduğunu hatırlıyorum. Çay ve sigara da masasında bulunurdu.
Başımız sağolsun.

“Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek”

Ayfer Tunç‘un kitaplarıyla tanışmam Cem Yayınevi‘dan çıkan ve bir yarışmada da dereceye giren bir öykü kitabıyla olmuştu. Aradan yıllar geçti, Ayfer Tunç bu defa da karşımıza 70′li yıllardaki yaşantımızı anlattığı “Bir Maniniz Yoksa Annemler Size Gelecek” kitabıyla çıktı. Bu kitabıyla da önemli bir boşluğu doldurmuş oldu. Özellikle hikaye yazmaya ilgi duyanlar için önemli bir kaynak bu.

Ayfer Tunç‘un bu kitabı yayınlandığı yıllarda beklenen ilgiyi görmedi. Belki 70′li yıllar hep hafızalarımızda “anarşik” olayların çok olduğu yıllar olarak kaldığı için.

70′li yıllardaki hayatımızı merak edenler için, Ayfer Tunç‘un bu kitabı bugünlerde “okunası” kitaplar arasında…

“İlk okuyucu sen…”

Şair Nazir Akalın’ın 30 Temmuz 1990 tarihinde bana gönderdiği mektubunda, “İlk okuyucu sen…” diye yazdığı Yağmur Tutulması isimli şiiri… Muhtemelen ilk defa burada yayınlanıyor.

Mektubun hikayesini, Nazir Akalın’ın bir çeviri şiirini ve haftalık bir siyasi gazetede yayınlanan ilginç bir yazısını da ilk defa buraya, bu hafta içerisinde ekleyemeye çalışacağım.

Hüseyin Alacatlı, sanki birşeyleri biliyormuş gibi yazmış:

erken geldi cinnetim

yıktım duvarları üstüme

sessiz çığlıklara döndüm anlaşılmaz şifrelerle

fısıldadım uzaklara

 

“Monna Roza”

Yıllar önce İbrahim, teksir kağıdıyla çoğaltılmış bir nüshasını getirdiğinde nasıl sevinmiştik. Bir çırpıda okumuş, efsane hakkında konuşmuştuk… Herhalde şairinin beğenmediği, fakat ünü diğer şiirlerinin de önüne geçen tek şiir Sezai Karakoç’un Monna Roza’sı olsa gerek. Şimdi internette bir efsane gibi dolaşıyor.

Şiiri okuyan, Sacit Onan

“Ya tahammül ya sefer”

Mustafa Kutlu‘nun kitaplarıyla tanışmam üniversiteye başladığım zamana rastlar. Her nasılsa Karadeniz‘in yeşili bol bu şehrine kadar gelmişti bu kitap. Sayemde epeyce arkadaşım da okumuştu.

Ya Tahammül Ya Sefer‘den bahsediyorum.

Şimdi:

Mustafa Kutlu,bundan önceki bütün kitaplarını sadece Ya Tahammül Ya Sefer‘e hazırlık olsun diye yazmış olmalı diye düşünürüm.